De derde Nederwalenmiddag kende een grote opkomst. Zo’n zestig belangstellenden lieten zich informeren over Belgische en Luxemburgse wijnen door vinoloog Rob Nout en wijnboerin Jeanette van der Steen. Vooral een Luxemburgse crxc3xa9mant en Jeanettes’ Accolon uit 2006 werden enthousiast ontvangen en leidden met hun sprankeling en warmte af van de regenachtige herfstdag. Geanimeerd luisterden de Nederwalen naar de boeiende uitleg over inox- en eikenhouten vaten, rijping, grondsoorten, noodzakelijke zuren en de ambities van midden-Europa om Frankrijk te beconcurreren.

De klaarstaande spuugbakken werden weinig gebruikt. De uitgedeelde glaasjes werden door bijna iedereen met smaak geleegd in de keel. Een degustatie als deze kan de plank nooit misslaan: op de een of andere manier is wijnproeven een bezigheid die nagenoeg iedereen bekoort. Van de meest ervaren wijnkenner tot de minst onderlegde druivenproever: het gespreksonderwerp wijn doet het goed aan iedere tafel, op elk feestje en in elke gelegenheid. En met wijn is het vaak hetzelfde als bij kunst: na uitleg begrijp je het beter, heb je er meer bewondering voor en – in geval van drank – smaakt het ook beter.

Het organiseren van de Nederwalen-middagen kost tijd en energie, en aan het eind van zo’n dag is mijn fitheid enige graden gedaald. Maar de lange voorbereiding, het gesjouw met boodschappen, het inrichten van de ruimtes, het bereiden van de hapjes, het spelen van parkeerwacht, butler en toiletverwijzer, en ten slotte schoonmaker en afwashulp leveren toch een tevreden gevoel op. Dankzij J en S liep het allemaal op rolletjes. Veel is me gevraagd wanneer de volgende middag gepland staat, en ik heb – zonder enig idee nog – januari 2009 geroepen. Genoeg tijd voor voorbereiding, ook op de Wii Fit die zaterdag is aangeschaft, en die bij eerste nuchtere balansoefeningen mij een Wii-leeftijd van 33 toedichtte: kijk, dat is nog eens een opsteker. En apparaten hebben natuurlijk altijd gelijk.