Ik kan het niet nalaten ook hier maar eens een bespiegeling te geven van de aardbevingen in politiek Nederland. De een na de ander stapt op. Zelfs Paula van Sesamstraat houdt het na tientallen jaren voor gezien. Te lang gemangeld tussen Pino en Ieniemienie kiest ze nu voor haar gezin. Ik denk dat ze een nieuw blad gaat uitgeven: de Paula. Het wordt een sexy personalityblad waarin je opvoedtips krijgt om je kinderen te leren tellen. Exc3xa9n twee drie vieieieier vijf zes zeven acht neeeegen tien, elf, twaalf. Gastcolumns worden geschreven door Agnes, Wouter en Camiel.

Ik mocht Agnes Kant. Haar gedrevenheid spatte steeds in duizend stukjes als een verfbom op een wit laken. Ze kon het alleen niet doseren. Voor haar was elk detail aanleiding uit elkaar te barsten. Ik kan me niet herinneren haar ooit te hebben zien lachen op tv. Als zij nog even was doorgegaan, waren de rimpels in haar hoofd dieper geweest dan het Amsterdam-Rijnkanaal. Zonde, want privxc3xa9 is ze erg aardig, humoristisch, slim. Ik heb haar ooit een lift gegeven van Arnhem naar Utrecht en in de auto hebben we gegierd van het lachen.

Camiel Eurlings is handiger. De schone sprookjesprins kiest voor zijn vriendin, zegt ie. Wantrouwen is op zijn plaats. Hij weet dat het CDA een ongenadig pak slaag gaat krijgen in juni. Balkenende zal roemloos tenonder gaan en hevig spartelend van de bxc3xbchne moeten worden gesleept. Het CDA zal geen premier kunnen leveren. En Camiel laat de Zoetemelk-eer graag over aan Maxime Verhagen. Bovendien heeft Camiel likkebaardend gekeken naar de vacante burgemeesterspost in Maastricht. Ergo: vier jaar Maastricht en dan als redder op appxc3xa8l terugkomen. Kostje gekocht.

Wouter Bos is een geheel ander verhaal. Volkomen uitgeput hangt hij in de touwen. Hoewel de laatste stuiptrekkingen hoopgevend waren, bleek het inderdaad een plant die bloeit vlak voor ie sterft. Hij wil terug naar het rustige Shell. Olie aanboren in plaats van kiezers. En net als een aantal jaren terug wordt Cohen uit de motteballen gehaald als zalvende redder in nood. Geert Wilders heeft het repeteerdeuntje al klaar: in een interview herhaalde hij een keer of twintig dat Job een theedrinkende multicultiknuffelaar is. Het wordt nog lachen in die debatten.

Ik ben bijna buiten adem van de grondschuddende veranderingen in de politieke aardlagen. Helaas heeft Hans van Mierlo echt zijn laatste adem uitgeblazen. Ik hoop dat hij van boven zachtjes wat fatsoen en goede raad in de hardhorende oortjes van alle nieuwe coryfeexc3xabn blaast. En lukt dat niet: laat dan de grond hier maar eens echt schudden. Dan wordt het pas echt een Sesamstraat-spektakel.